Max

  Ongeveer vijf weken voor we naar Spanje vertrokken voor de wintermaanden kregen we slecht nieuws over de gezondheid van Max. Onze prins is gediagnosticeerd met prostaatkanker. Ik kan er nu over praten en schrijven zonder dat ik in tranen uitbarst.

Max heeft nog geen klachten en hij vertoont ook nog geen symptomen zoals moeilijk plassen of bloed in urine of ontlasting. De prostaatkanker bij Max is per toeval ontdekt, omdat hij een maag- en darm infectie had die niet overging.

Na een antibiotica kuur had Max twee dagen later weer een klein beetje bloed in de ontlasting. Daarom heb ik de dierenarts gebeld en ze wilde geen tweede antibiotica kuur voorschrijven. In plaats daarvan adviseerde ze om bij Max een echo te doen.

Grondig als ze zijn hebben ze alles nagekeken, dus niet alleen de maag en darm, maar ook de nieren, mild, blaas, gal, en ja, de prostaat. De prostaat zag er niet uit zoals het eruit moest zijn. Er waren oneffenheden te zien, licht en donker. Ik wist direct dat dit niet goed was.

Het volgende advies was een biopsie, omdat ik zekerheid wilde. Eigenlijk was de uitslag van de echo al doorslaggevend, maar toch wilde ik een biopsie bij Max.

Een paar dagen later onderging Max de biopsie en een week later werd ik gebeld met de uitslag. Ik was op de zaak aan het werk toen de dierenarts belde. Terwijl ik het innerlijk wel wist, kwam de uitslag als een donderslag bij heldere hemel. Het bleek inderdaad prostaat kanker te zijn, maar wel in het beginstadium.

De prognose is moeilijk omdat het werkelijk erg vroeg is ontdekt. Ook hebben we had gehad over eventuele operaties, maar dit werd sterk afgeraden. Mijn dierenarts vind het dierenbeulerij, als bijvoorbeeld de prostaat zou worden weggehaald. Hierdoor krijgt de hond te maken met incontinentie en veel pijn. Plus, het veranderd niets aan de levensduur. Het verandert alleen de levenskwaliteit van je hond.

Dus we verwennen Max met nog meer liefde en aandacht dan dat hij al kreeg. Ik kan alleen niet verwennen met allerlei honden snacks omdat Max ook last heeft van een overgevoelige alvleesklier.

Max mocht mee naar Spanje (anders waren we ook niet gegaan). De dierenarts adviseerde om ze veel mogelijk te genieten van iedere dag die we hebben met onze prins.

Max is de eerste en enige hond die ik als pup heb gekregen. Alle andere hondjes waren straat hondjes of uit het asiel. Dus de band die ik met hem heb, is erg speciaal en zal ik nooit met een andere hond krijgen. Dat wil niet zeggen dat ik van al mijn andere hondjes houd, of heb gehouden. Met Max is het gewoon anders.

Ik heb veel mensen, die al jaren op Camping La Marina komen gevraagd naar een goede dierenarts. Immers, de meesten hebben hun hondje mee. Allemaal adviseerden ze dezelfde dierenkliniek in Guardamar. Met de auto op tien minuten afstand.

Dus wanneer het nodig is zullen we daar heen gaan met Maxje. Ik hoop en bid dat Max fit blijft en weer meegaat naar Nederland eind februari of begin maart.

Bedankt voor het lezen van mijn blog!